ETABS’TE DEPREM SPEKTRUMU VE YÜK KOMBİNASYONLARI KURGULAMAK
ETABS’te deprem analizi çoğu zaman “spektrumu seç, çalıştır, sonuç al” gibi görünür; ama işin kritik kısmı modelin çalışması değil, doğru senaryonun kurgulanmasıdır. Spektrum tanımı yanlışsa ya da yük kombinasyonları eksik/yanlış bağlanmışsa, en düzgün model bile yanlış karar üretebilir.
Deprem spektrumu ve yük kombinasyonları, yapının tasarım hikâyesini belirler. Çünkü tasarım kuvvetleri; sadece deprem yükünden değil, depremle birlikte çalışan sabit yük, hareketli yük, rüzgâr ve ikinci mertebe etkilerinden türetilir. Bu yüzden ETABS’te amaç; “rapor almak” değil, yönetmelik mantığını doğru yansıtmak ve tasarım kuvvetlerini güvenilir üretmektir.
Bu makalede; ETABS’te deprem spektrumu tanımlamayı, mod birleştirme mantığını, ölçekleme kontrollerini ve yük kombinasyonları kurgusunu uçtan uca ele alacağız. Konuyu uygulamalı öğrenmek istersen ETABS eğitimi içeriğine de göz atabilirsin.
ETABS’te deprem spektrumu tanımı kurmak
Spektrum tanımı, analizin kalbidir. ETABS’te spektrum; periyot ekseninde ivme katsayısını veren bir fonksiyon gibi düşünülür. Bu fonksiyon, yönetmelikten gelen parametrelerle (zemin sınıfı, tasarım spektrumu, önem katsayısı, davranış katsayısı gibi) şekillenir. Buradaki kritik nokta; spektrumu “grafik olarak girmek” değil, spektrumun hangi birim ve hangi ölçek ile kullanıldığını netleştirmektir.
Uygulamada iki yaklaşım vardır: (1) yönetmelik parametreleriyle ETABS içinde spektrum üretmek, (2) dışarıda hesaplayıp tablo olarak içeri almak. İkinci yaklaşım, kontrol edilebilirlik sağlar; ancak yanlış birim dönüşümü en sık hataya yol açar.
Spektrum birimlerini ve g dönüşümünü doğrulamak
Spektrumun ETABS’te hangi birim sisteminde çalıştığını kontrol etmek gerekir. Bazı projelerde spektrum “g” cinsinden, bazı projelerde “m/s²” cinsinden girilir. Burada hata yapılırsa, taban kesme kuvveti ya aşırı büyür ya da gereğinden küçük kalır. Spektrumu g ile giriyorsan, ETABS’in bunu nasıl yorumladığını ve yerçekimi ivmesiyle nasıl çarptığını mutlaka doğrulamalısın.
Periyot aralığını ve örnekleme yoğunluğunu ayarlamak
Spektrum tablosu oluştururken periyot aralığı ve adım büyüklüğü önemlidir. Çok seyrek örneklenmiş bir spektrum, özellikle kısa periyot bölgesinde yanlış interpolasyon üretebilir. Çok sık örnekleme ise gereksizdir ama zarar vermez. Pratikte; 0.0–4.0 saniye aralığında yeterli yoğunlukla tablo üretmek çoğu bina için güvenli bir yaklaşımdır.
Modal analiz ayarlarını güvenilir hale getirmek
Spektral analiz, modal analiz sonuçlarına dayanır. Yani mod şekilleri, mod kütle katılım oranları ve periyotlar doğru değilse; spektral sonuçlar da doğru olmaz. Bu nedenle spektrumdan önce, modal analizin fiziksel olarak anlamlı çalıştığını görmek gerekir. Özellikle rijit diyafram, kütle kaynağı ve düşey eleman rijitlikleri bu aşamada kritik rol oynar.
Kütle kaynağını (mass source) doğru tanımlamak
ETABS’te en sık yapılan hata; kütleyi sadece sabit yüklerden almak ya da hareketli yük katkısını yanlış oranda eklemektir. Kütle kaynağı, deprem kuvvetinin temel girdisidir. Bu yüzden sabit yükler, kaplama yükleri ve yönetmeliğin izin verdiği hareketli yük yüzdesi doğru bağlanmalıdır. Yanlış kütle, tüm deprem kesme kuvvetlerini sistematik olarak bozar.
Mod sayısını kütle katılımına göre seçmek
Mod sayısını “20 mod yeter” gibi ezbere seçmek doğru değildir. Amaç; her deprem doğrultusunda yeterli kütle katılımını sağlamaktır. Yönetmeliklerin çoğu, belirli bir eşik (örneğin %90) ister. Bu eşik sağlanmıyorsa, spektral sonuçlar eksik kalır ve tasarım kuvvetleri olduğundan küçük çıkar.
Spektral ölçekleme ve taban kesme kontrolü yapmak
Spektral analizde ETABS; modal katkıları birleştirerek kesme kuvvetlerini üretir. Ancak bu değerler, bazı yönetmeliklerde eşdeğer deprem yüküyle kıyaslanarak ölçeklenmek zorundadır. Buradaki hedef; spektral analiz sonuçlarının “yetersiz deprem etkisi” üretmesini engellemektir.
Ölçekleme mantığı, projeye göre değişse de prensip aynıdır: spektral taban kesme kuvveti, belirli bir minimum seviyenin altındaysa ölçek faktörü uygulanır. Bu kontrol yapılmadığında, özellikle simetrik ve rijit yapılarda spektral kesme beklenenden düşük çıkabilir.

R ve I gibi katsayıların nerede uygulandığını netleştirmek
Davranış katsayısı (R) ve önem katsayısı (I) bazı iş akışlarında spektrum içine gömülür, bazılarında ise yük kombinasyonunda uygulanır. İki kez uygulanırsa deprem etkisi gereksiz küçülür; hiç uygulanmazsa deprem etkisi aşırı büyür. Bu nedenle proje başlangıcında “katsayı stratejisi” tek bir yerde sabitlenmelidir.
Mod birleştirme yöntemi seçimini kontrol etmek
ETABS’te SRSS ve CQC gibi mod birleştirme yöntemleri vardır. Yakın periyotlu modlarda CQC daha gerçekçi sonuç verir. Yüksek katlı ve burulma etkisi belirgin yapılarda, yöntem seçimi taban kesme ve kat ötelemesi sonuçlarını etkileyebilir. Bu seçim, raporda açıkça belirtilmelidir.
Yük kombinasyonları kurgusunu yönetmelik mantığıyla kurmak
ETABS’te yük kombinasyonları, analiz sonuçlarını tasarıma çeviren köprüdür. Deprem spektrumu doğru olsa bile, kombinasyonlar yanlışsa kolon-kiriş donatıları, perde kuvvetleri ve temel tasarımı yanlış yönlenir. Bu yüzden kombinasyon kurgusunda amaç; yönetmelikteki yük durumlarını doğru katsayılarla birleştirmek ve tasarımın ihtiyaç duyduğu tüm senaryoları kapsamak olmalıdır.
Pratikte kombinasyonlar; dayanım (ULS) ve kullanılabilirlik (SLS) olarak iki ana grupta ele alınır. Dayanım kombinasyonları taşıyıcı kapasiteyi; kullanılabilirlik kombinasyonları ise deplasman, çatlak ve titreşim gibi davranışları kontrol eder.
ULS ve SLS kombinasyonlarını ayrı setler halinde yönetmek
Tek bir kombinasyon listesi içinde her şeyi karıştırmak, raporlamayı zorlaştırır. ULS ve SLS kombinasyonlarını ayrı setlerde tutmak; hem tasarım kontrollerini hızlandırır hem de hatalı kombinasyon kullanım riskini azaltır. Özellikle depremli SLS kombinasyonları, kat ötelemesi ve göreli kat ötelenmesi kontrolleri için gereklidir.
Deprem yönleri ve işaret kombinasyonlarını kapsamak
Deprem yükü sadece +X ve +Y yönünde değil; -X ve -Y yönlerinde de değerlendirilmelidir. Ayrıca iki doğrultulu deprem etkisinin birlikte alınması gereken senaryolar vardır. Bu yüzden kombinasyonlar; Ex, Ey, -Ex, -Ey ve gerekli ise eş zamanlı bileşen kombinasyonlarını kapsamalıdır. Bu kapsam, özellikle burulma düzensizliği olan yapılarda kritik hale gelir.
ETABS’te pratik kombinasyon şablonları oluşturmak
Kombinasyonları her projede sıfırdan yazmak yerine, doğrulanmış bir şablon üzerinden ilerlemek hata riskini azaltır. Ancak şablonun yönetmelik ve proje özelinde uyarlanması şarttır. Çünkü yük katsayıları, hareketli yük oranları ve deprem bileşen kuralları ülkeye ve projeye göre değişebilir.
Aşağıdaki örnekler, gerçekçi bir ETABS iş akışında kullanılabilecek kombinasyon mantığını göstermeyi amaçlar. Sayısal katsayılar, her projede ilgili yönetmeliğe göre doğrulanmalıdır.
Örnek yük kombinasyon setini metin formatında kurgulamak
Bu örnek; ULS ve SLS kombinasyonlarını bir arada gösteren, okunabilir bir liste yapısıdır. Kurumsal ekipler bunu bir şablon dosyası gibi kullanıp otomasyonla ETABS’e aktarabilir.
ULS_COMBOS:
1) 1.4G
2) 1.2G + 1.6Q
3) 1.2G + 1.0Q + 1.0Ex
4) 1.2G + 1.0Q - 1.0Ex
5) 1.2G + 1.0Q + 1.0Ey
6) 1.2G + 1.0Q - 1.0Ey
SLS_COMBOS:
1) 1.0G + 1.0Q
2) 1.0G + 0.3Q + 1.0Ex
3) 1.0G + 0.3Q - 1.0Ex
4) 1.0G + 0.3Q + 1.0Ey
5) 1.0G + 0.3Q - 1.0EyETABS otomasyonu için JSON kombinasyon tanımı üretmek
Aşağıdaki JSON; kombinasyonları yazılıma taşımak isteyen ekipler için basit bir model sunar. Böyle bir yapı, proje bazlı parametrelerle otomatik kombinasyon üretmeyi kolaylaştırır.
{
"projectCode": "BIM-STR-ETB-014",
"comboSets": [
{
"name": "ULS",
"combos": [
{ "name": "ULS_1_4G", "terms": [{ "case": "G", "factor": 1.4 }] },
{ "name": "ULS_1_2G_1_6Q", "terms": [{ "case": "G", "factor": 1.2 }, { "case": "Q", "factor": 1.6 }] },
{ "name": "ULS_EX_POS", "terms": [{ "case": "G", "factor": 1.2 }, { "case": "Q", "factor": 1.0 }, { "case": "EX", "factor": 1.0 }] },
{ "name": "ULS_EX_NEG", "terms": [{ "case": "G", "factor": 1.2 }, { "case": "Q", "factor": 1.0 }, { "case": "EX", "factor": -1.0 }] }
]
},
{
"name": "SLS",
"combos": [
{ "name": "SLS_G_Q", "terms": [{ "case": "G", "factor": 1.0 }, { "case": "Q", "factor": 1.0 }] },
{ "name": "SLS_EX", "terms": [{ "case": "G", "factor": 1.0 }, { "case": "Q", "factor": 0.3 }, { "case": "EX", "factor": 1.0 }] }
]
}
]
}Sonuç kontrolleriyle modeli doğrulamak
Spektrum ve kombinasyonlar kurulduktan sonra, modelin doğru çalıştığını gösteren birkaç temel kontrol yapılmalıdır. Bu kontroller, hatayı tasarım aşamasında değil; daha erken yakalamayı sağlar. Çünkü yanlış kurgulanmış bir model, tüm donatı metrajını ve proje kararlarını yanlış yönlendirebilir.

Kat ötelemesi ve göreli kat ötelenmesini kıyaslamak
Kat ötelemesi sonuçları, spektrumun ve kütle tanımının hızlı bir doğrulamasını verir. Çok düşük öteleme, genellikle deprem etkisinin eksik üretildiğini; çok yüksek öteleme ise rijitlik veya katsayı hatası olabileceğini gösterir. Göreli kat ötelenmesi, özellikle perde-kolon sistemlerinde düzensizlik sinyali verir.
Taban kesme kuvvetlerini doğrultu bazında karşılaştırmak
Ex ve Ey doğrultularında taban kesme kuvvetlerini ayrı ayrı kontrol etmek gerekir. Eğer bir doğrultuda beklenenden çok düşük kesme çıkıyorsa, o doğrultuda kütle katılımı yetersiz olabilir ya da spektrum ölçeklemesi doğru uygulanmamış olabilir. Bu kontrol, raporun en güvenilir “hızlı test” adımlarından biridir.
Sık yapılan hataları önlemek için kontrol listesi kullanmak
ETABS’te deprem spektrumu ve yük kombinasyonları kurgulamak; sadece doğru menüye tıklamak değil, mantığı yönetmek demektir. Aşağıdaki kontrol listesi, projeyi teslim etmeden önce en sık hata kaynaklarını yakalamaya yardımcı olur:
- Kütle kaynağını sabit ve hareketli yük katkılarıyla doğrulamak
- Spektrum birimini ve g dönüşümünü netleştirmek
- Mod sayısını kütle katılım eşiğine göre artırmak
- R ve I katsayılarının tek yerde uygulandığını teyit etmek
- ULS ve SLS kombinasyonlarını ayrı setlerde tutmak
- +/- deprem yönlerini ve iki doğrultulu etkileri kapsamak
- Kat ötelemesi ve taban kesme kontrollerini rapora eklemek
Sonuç olarak; ETABS’te deprem spektrumu ve yük kombinasyonları kurgulamak, projenin güvenilirliğini belirleyen en kritik adımdır. Spektrum doğru tanımlanıp modal analiz güvenilir hale getirildiğinde, kombinasyonlar yönetmelik mantığıyla kurulduğunda ve sonuç kontrolleri düzenli yapıldığında; tasarım kararları hem daha hızlı hem de daha sağlam alınır.



